§ ¶SNATERAARS
Het barst hier van de vogels. Maar wat ik ondanks de flamingo's, zeemeeuwen en allerlei soorten fluiters mis... zijn de vrolijke snateraars uit de Hollandse slootjes: eenden.
Gisteren kreeg ik een berichtje in mijn mailbox, dat drie van deze waggelende schatjes een goed thuis zoeken. Nou zou ik ze graag nemen, maar meer dan twee balkons, een badkuip, zeezicht en het gezelschap van twee katten kan ik ze niet geven.
Nee, een beetje eend wil een vijver. Dus woont u in de Algarve, heeft u een vijver in uw tuin en verlangt u naar Hollandse nostalgie? Hier is uw kans! Drie eenden zoeken een goed thuis, omdat hun eigenaar naar een appartement in Engeland vertrekt.
De drie eenden zijn mannetjes (twee broers en een vriend) en kunnen het prima met elkaar vinden. Nog een voordeel: volgens de eigenaar zijn ze ook vriendelijk voor mensen.
Bij de eigenaar zelf informeren kan ook: happyhounds@mail.telepac.pt (Michele Jones).
§ ¶DOR
Op tv had ik ze twee maanden geleden al gezien: stervende koeien, schapenlijken, en verdorde velden. Halfdode koeien en hele dode schapen heb ik gelukkig nog niet in het echt gezien, wel dooie velden. Achter mijn huis bijvoorbeeld is het gras rondom de amandelboom zo droog alsof het al augustus is.
Ook op de rotsen langs de kust is het bar en boos. Het is nu april en de natuur had één bloemenpracht moeten zijn, maar alles is dor met hier een daar een dapper bloemetje. Maar wie wat bewaart heeft later een appeltje voor de dorst. Zo kon ik u toch, dankzij mijn foto-archief, een mooi geel klaverveld van vorig jaar laten zien. Want ook in januari, wanneer het klaverspektakel begint, bloeiden er door het tekort aan regenwater maar weinig bloemen.
Alleen deze doen het dit jaar bijzonder goed. Houden ze niet van regen of vallen ze nu gewoon extra op in het verdorde landschap?
§ ¶FINALE
In januari begint het voorjaar met een geel tapijt van klavertjes......

... om dan in april de periode van de gele voorjaarsbloemen met een grandiose finale te beëindigen: de bloeiende Mimosa.

§ ¶SUPERTEAM
Er is niet veel dat ik hier mis in de Algarve. Mooi weer, mooie omgeving, lekker eten... ... maar sinds vorige week begint het op zaterdag bij mij te kriebelen. Dan wil ik terug naar Nederland om te lachen, te mopperen, te roddelen, vlammetjes te eten en bier te drinken en ... oh ja ook nog te tennissen.Echt ik zat bij het allerleukste tennisteam dat er bestaat. Als ik verloor, en dat gebeurde soms ... eh vaak, dan werden ze geeneens boos. Terwijl ze toch allemaal graag wilden winnen. Verder zeurde ook nooit iemand over geld, rondjes geven etc. wat bij andere teams niet altijd even soepel ging. Maar over die teams gingen we dan weer lekker roddelen.
Sinds vorige week zijn mijn dappere makkers weer het competitiegeweld aangegaan met tennisclubs uit de omgeving. Nu staan ze te volleren, smashen en kappen op één van die fijne gravelbanen die Nederland rijk is. Of zouden ze binnen in het clubhuis zitten aan het bier? De overwinning aan het vieren? Of wachten tot de regen voorbij is? Nu ik dit stukje tik heb ik uitzicht op een prachtige blauwe zee en volop zon op mijn balkon... hé superteam, waarom kom je nou niet gewoon in de Algarve wonen?
§ ¶LENTE
Het zinderde de afgelopen weken op het veldje achter mijn huis. Tjilpende vogels, roepende katten en jankende honden... ...' love was in the air'.Nu zijn musjes druk in de weer met een nestje in het ventilatiegat vlak naast mijn slaapkamerraam. De zwartwitte kater van de botenwinkel heeft zich vergrepen aan de siamees op de hoek. En Romeo... ach Romeo heeft al een hoop liefdesverdriet te verwerken gekregen.
Romeo is de Casanova-hond van de buurt en is altijd daar waar de loopse teefjes zich bevinden. Na dagenlang voor het hek gelegen te hebben voor de tuin van een herdershond even verderop, had hij Nina ontdekt. Nina is klein en qua ras ondefinieerbaar, maar onweerstaanbaar voor Romeo. Hij sloofde zich uit voor haar en nam het voor haar op tegen de stoere zwarte vervaarlijke Rottweiler-herdermix uit de buurt. Helaas Nina werd achter slot en grendel gezet en Romeo hield vervolgens 's nachts met zijn geliefde hartsverscheurende jankserenades.
Maar er gloorde nieuwe hoop voor Romeo. De hazewind van de buren ontsnapte en deze ranke dame vond onze Don Juan wel leuk. Hoewel Romeo klein is en ook nog maar drie van zijn vier pootjes kan gebruiken, heeft hij waarschijnlijk toch de liefde kunnen bedrijven met de razendsnelle hazenwind. Want Romeo heb ik al dagen niet meer gezien, terwijl de dame in kwestie nog steeds vrij rondloopt.
Ik ben benieuwd wat de liefde van de hazenwind en Romeo zal opleveren. Het mooie koppie van Romeo met een rank slank lijf? Of een hazewindkop op de korte pootjes van Romeo? Maar waarschijnlijk zal ik dat wel nooit weten, want de jonkies zullen voortijdig in de wasteil of container belanden. Aan steriliseren en castreren doen Portugezen meestal niet, maar een kudde jonge hondjes en katjes willen ze ook niet.
Maar soms zijn er dierenbezitters die de kleintjes niet kunnen doden, maar ook niet zes poesjes of hondjes extra kunnen betalen. Die zorgen voor ze totdat ze groot genoeg zijn om bij hun moeder vandaan te gaan, laten ze wennen aan mensen om daarna een strategisch punt voor ze te zoeken bij een restaurant, vakantievilla of hotel. Ze slikken hun tranen weg, zetten één van de kleintjes op de grond en proberen het gejammer uit hun oren te bannen terwijl ze alleen terug naar huis gaan. Om de komende weken heel hard te hopen dat het diertje goed terecht komt.
Soms lukt dat. Zo vond ik drieënhalf jaar geleden onder de heg van een hoteltuin...
Missy...


§ ¶SATURNUS
Mijn horoscoop had het mij al voorspeld: Saturnus staat je sterren in de weg en alles zal de komende weken een stuk moeizamer gaan dan normaal. Het Saturnus-tijdperk kondigde zich aan via mijn auto. Vervolgens kregen mijn waterleidingen last van aderverkalking en moest ik onder een koud zeikstraaltje douchen, want de geiser hield er ook maar meteen mee op. Zoals mijn horoscoop adviseerde, werd ik niet boos en nam het leven zoals het kwam.
Dat deed ik ook toen ik een blik kattenvoer (met saus) liet vallen en de inhoud over de keukenvloer en tegen de keukenkastjes spetterde. Verder bleef ik vrolijk toen ik een paar dagen geen e-mail meer kon ontvangen. Zelfs toen Saturnus vorige week zondag zijn oog liet vallen op mijn t.v. werd ik niet boos. Meestal zijn het de Nederlandse zenders die het moeten ontgelden, maar deze keer lag Portugal eruit. Juist op de dag van mijn wekelijkse dosis twee uur Perdidos, oftewel de megaspannende serie LOST. Ik liet mij niet van de wijs brengen en ging de t.v. gewoon maken. Wat rommelen met snoertjes en voilà ik had weer beeld. Behalve... op RTP1: de LOST-zender. Alledrie de andere zenders glashelder, RTP1 bleef bibberen. Maar ach ... ik bekeek LOST wel gewoon met een 'special effect'.
Afgelopen zondag was anders. Ik voelde het al aankomen toen vrijdagavond al mijn Nederlandse zenders verdwenen waren en Portugal drie zenders besteedde aan het sterfbed van de Paus. Wilde ik persé t.v. kijken dan kon dat alleen naar een documentaire over een fokprogramma met kunstmatige inseminatie bij Aziatische olifanten. Al zappend verdween mijn kalmte. 'Want', bedacht ik, 'als de paus morgen overlijdt, geheid dat er heel de zondag kerk-t.v. is.' En ja hoor op zondag brachten de Portugese zenders live huilende katholieken in Fatima en kerkse rituelen bij het Vaticaan. Tot twee uur 's middags. Met nog een uur te gaan voor LOST hervatten de meesten hun programma's weer. Behalve...RTP1. Een film over de paus, daar kon ik het mee doen. Deze zondag heb ik hartgrondig gevloekt. Hopelijk is Saturnus nu tevreden.
