§ ¶ZIGEUNERMARKT
Afgelopen zaterdag heb ik mij er weer gewaagd... de zigeunermarkt. Eens in de zoveel tijd heb ik de drang om daarnaar toe te gaan. Ik krijg dan visioenen van tassen vol met juweeltjes van kledingstukken, die ik voor een prikkie heb ik gescoord. Maar afgelopen zaterdag kwam ik gedesillusioneerd van de markt terug.
Behalve de geijkte ergernissen van teveel mensen op een te klein oppervlakte, zijn de verkoopmethodes van de zigeuners op zijn zachtst gezegd frustrerend. Ik hoef maar een blik op een kraampje te werpen en ik ben: een prooi! De meeste verkopers laten je namelijk niet zomaar gaan als je niks van je gading ziet. Wanneer ik dan toch tactisch probeer weg te komen, krijg ik meestal te horen: 'Hé we have also your size, VERY BIG!.' Dat zijn de aardige verkopers.
Erger zijn de echte doorzetters. Degenen die je er proberen ervan te overtuigen dat, wanneer ze geen grotere maten hebben, je ook best een kleinere past. Voor je het weet spartel je in een veel te klein t-shirt, onder een goedkeurende blik van de verkopende zigeunerin. Die je vervolgens woedend aankijkt als je zegt dat het shirt toch echt te klein is. Als antwoord op mijn verontschuldigende glimlach krijg ik nog wat vervloekingen naar mijn hoofd. Want o wee als je niet koopt, kan je ter plekke doodvallen.
Vroeger had ik deze ontberingen nog wel over voor een tasje kleding, maar de zigeunermarkt is echt niet meer wat het geweest is. Tenminste die van Loulé. Waar je vroeger allerlei stalletjes had met bergen kleding op de tafels – en snuffelen zeker succesvol was – bestaat het marktbeeld nu voornamelijk uit 'Nike, 'Puma', 'Armani' en nog meer namaak. Dezelfde sportschoenen, dezelfde zonnebrillen, de meeste producten herhalen zich om de paar kraampjes. Saai dus. Daarbij wordt alles aangeboden voor prijzen, waarvoor je net zo goed naar de winkel kan gaan.
Het enige succes dat er nog te behalen valt op de zigeunermarkt zijn de horloges voor vijf euro per stuk. Die van mij doet het al een jaar. Hij is er twee keer mee opgehouden, maar toen ik hem weer gelijkzette, liep hij weer als vanouds. Wonderlijk hé? Wie weet... misschien krijg je als je koopt wel gratis en voor niets een positieve toverspreuk mee en passen die te strakke truitjes na een week vanzelf.
§ ¶EUROMILHÕES
Wel, niet, wel, niet ... ik twijfel altijd of ik een lot moet kopen. Soms voel ik gewoon dat het mijn geluksdag is, stap ik in mijn auto, rij naar de papelaria in Guia, koop een lot en vul het in met de eerste cijfers die bij mij opkomen. En win ik vervolgens niets.
Daarom doe ik meestal niet mee. Bovendien als je al het geld dat je aan loterijen zou besteden op de bank zet, heb je sowieso een hoofdprijs, maar toch... de spanning hè.
Zeker als het om de Euromilhões-loterij gaat. Hier vallen prijzen waar Staatsloterij-winnaars van watertanden. O.k. de inwoner van Madeira die twee weken geleden de jackpot van € 11.874.779 won, kwam er maar bekaaid vanaf, want hij moest de jackpot nog delen ook. Maar neem dan die Portugese immigrant in Zwitserland. Die had op 8 april een gigantische klapper van € 64.040.749. En dan was hij ook nog eens de enige winnaar. De mazzelaar!
Kijk en dan gaat het bij mij kriebelen. Morgenavond is de trekking en het kan natuurlijk best zijn dat het lot gaat vallen op een Nederlandse in Portugal. Wie weet zit die winnende cijfercombinatie wel in mijn vingers..... Maar ja, de kans is weer zo klein..... Maar toch hè, iedereen maakt evenveel kans, ook ik...... Ik heb nog tot morgen 18.00 uur de tijd om een lot te kopen. Pfff, dat wordt weer een dagje wel, niet, wel, niet, wel......
§ ¶HONDENLEVEN
Wil ik net eens flink van leer trekken tegen al die loslopende kuitenhappertjes hier in de buurt – het soort dat niet alleen zijn eigen erf verdedigt maar je meteen de hele straat door terroriseert – krijg ik dit potentiële hondenkerkhof onder ogen.

In de heuvels van Beliche (Oost-Algarve) zijn 28 honden vastgebonden aan een ketting met alleen een oude roestige olieton als bescherming tegen de zon. Helaas verandert zo'n ton door de zonnestralen juist in een oven. Verder hebben de honden gebrek aan schoon water, voedsel en medische verzorging.
De 'eigenaar' is een jager, die de honden heeft gevonden en ze vervolgens heeft vastgebonden. De man is volgens de actiegroep Action Against Poisoning door de politie al bedreigd met een boete en een gevangenisstraf voor dierenmishandeling, maar dat heeft weinig indruk op hem gemaakt. Action Against Poisoning vermoedt zelfs dat de verdwenen puppies van deze moederhond zijn opgegeten.

Helemaal aan hun lot overgelaten worden deze honden gelukkig niet. Action Against Poisoning doet wat ze doen kan om de stumperdjes te redden ... maar er is haast bij geboden. Kan deze actiegroep het niet snel oplossen dan zullen de honden hoogstwaarschijnlijk door de locale overheid afgemaakt worden. En anders gaan ze aan die korte ketting – zonder voldoende eten en drinken - in de hete zon vanzelf wel dood.
Voor een snelle reddingsactie is uw hulp nodig. Bent u in de gelegenheid een hond te adopteren of kunt u één of meerdere dieren tijdelijk een veilig onderkomen bieden, stuur dan een e-mail naar José. Kunt u geen hond opvangen? Helpt u dan door dit bericht te verspreiden in uw kennissenkring. Het verslag over deze situatie staat ook op de website van Actionagainstpoisoning (link 'Algarve pt urgent').
Dit schatje ... ... ...

is gelukkig gered!
