§ ¶KERSTREGEN

Vanochtend zouden we eerst een strandwandeling gaan maken en daarna zouden we aan de koffie en gebak gaan in een pastelaria. Noodgedwongen is het een ritje met de auto geworden, maar met wel daarna die koffie en gebak. Want het is geen witte, geen zonnige maar een hele natte kerst hier in de Algarve. Dus ook heel erg knus.

En terwijl ik met familie gezellig in mijn favoriete pastelaria, omringd door kerstgebak en kerstvierende Portugese gezelschappen, aan de 'café com leite' met wat lekkers zat, was het buiten spectaculair. Het regende zo hard dat het water als een rivier door de straten gutste en er zijn altijd mensen die daar heel hard doorheen willen rijden.......

Ik hoop dat u ook spetterende kerstdagen hebt!!

(In figuurlijke zin dan hè.)

§ ¶GETUTTEL

Heel vervelend allemaal om nog vlak voor de feestdagen uw ziektekostenverzekering te moeten veilig stellen. Vooral omdat één van de mooie dingen van het leven in het buitenland is, dat je van het getuttel van Nederland af bent. Niet dus!

In het geval u alleen inkomen uit Nederland ontvangt, heeft u vast bericht gekregen dat u onder de Nederlandse Zorgverzekeringswet valt en als u niet meewerkt een boete krijgt. Toen u dat las, dacht u waarschijnlijk 'Oh, help, wat nu? En waar moet ik zijn?'. U bent niet de enige!

Twee ervaringsdeskundigen die ik pas heb gesproken, maakten zich net als u ook zorgen. Zij zijn met de Portugese formulieren, die zij van het CVZ hadden ontvangen, en hun identiteitsgegevens naar de Centro de Saúde gestapt. Van de Centro de Saúde werden ze doorverwezen naar het kantoor van de Segurança Social. Daar kregen ze een nieuw formulier om in te vullen, waarna ze met een voorlopig inschrijfbewijs naar huis gingen. De medewerker van de Segurança Social beloofde de inschrijving verder te regelen met Nederland. Hun Portugese ziekenfondskaart krijgen de twee Nederlanders binnen een paar maanden thuisgestuurd.

Goed, dit was vorige week in Albufeira. Het kan zijn dat de inschrijvingsprocedure per tijdstip en plaats verschilt, want of alles nu duidelijk geregeld is? Ik betwijfel het. Daar geef ik overigens niet Portugal de schuld van, maar de Nederlandse regering, die zo tegen de feestdagen iedereen even een nutteloze ziektekostenverzekering door de strot duwt. Zonder daarbij over de consequenties na te denken.

De administratieve rompslomp zal namelijk nog meer tijd nodig hebben, dan gewoonlijk. Ambtenaren hebben vrij tijdens de feestdagen, de post duurt ook wat langer vanwege de kerstgroeten en er zijn vast zorgverzekeringslachtoffers die de feestdagen met hun familie in Nederland willen doorbrengen. Om het allemaal nog wat spannender te maken, hebben de twee ervaringsdeskundigen vandaag pas het formulier E 121 NL ontvangen. Dit document is hét document om u in te schrijven bij het Portugese ziekenfonds. Gelukkig troffen ze dus vorige week een behulpzame medewerker aan bij de Segurança Social die hen alvast op weg hielp.

Het is dus een waardeloze timing van de Nederlandse regering om nu deze wet uit te voeren. En dan hebben we het nog niet over de gevolgen voor het nieuwe jaar. Aangezien niet iedere Nederlander in het buitenland in staat is om zich privé bij te verzekeren, hetzij vanwege financiële redenen, een medische geschiedenis of leeftijdslimiet, zal er nog meer druk komen op de toch al overbelaste staatsziekenhuizen in Portugal.

Voor hetzelfde geld dat een geëmigreerde Nederlander nu voor zijn Zorgverzekering aan Nederland moet betalen, had hij ook in een particulier ziekenhuis kunnen worden behandeld. Plaats genoeg daar. Nu moet niet alleen dezelfde Nederlander langer wachten op zijn behandeling, maar houdt hij noodgedwongen ook een ziekenhuisbed bezet van een zieke Portugees die afhankelijk is van de gezondheidszorg van de staat.

Misschien zou minister Hoogervorst nog eens even over zijn Nederlandse getuttel kunnen nadenken tijdens de Kerstdagen?

§ ¶FLIPPER

Vijf was ik toen ik al een van de hoogtepunten in mijn leven meemaakte. In het Dolfinarium werden ik en nog een meisje uit honderden kinderen gekozen voor ‘het bootje’. Samen met een hondje werden we in het showbad rondgetrokken door twee dolfijnen. Daarna mochten we ze visjes voeren. Gevolg: ik was dolverliefd.

De televisieserie ‘Flipper’ maakte mijn liefde voor die vrolijke zeedieren alleen maar groter. Toen ik wat ouder werd en niet meer naar Flipper keek, stortte ik me op de dolfijnen in natuurdocumentaires. Lang leve National Geographic!

Alleen in het wild had ik ze nog niet gezien. Een vakantie in Griekenland bracht hoop. Tijdens het ‘island-hoppen’ op de Cycladen tuurde ik tijdens de bootreizen de zee af. ‘Want’, hadden ze mij verteld ‘hier zitten dolfijnen’. Helaas geen dolfijn gezien, wel zwaar zeeziek geworden.

Ik woonde inmiddels in de Algarve toen ik vier jaar geleden de ‘grote vergissing’ maakte. Op een heerlijke warme middag in mei besloot ik om niet naar het strand te gaan, maar te gaan slapen. Die avond hoorde ik, dat tijdens mijn middagdutje, honderden dolfijnen vlak langs de kust trokken. Een uur lang waren ze te zien. Ziek was ik ervan.

Ik kocht een verrekijker, zodat ik vanaf mijn balkon de zee in de gaten kon houden. Elke dag liep ik langs de kust, waarbij ik het niet kon laten om de Atlantische Oceaan af te speuren naar een rugvin, een staart of misschien wel een hele dolfijn die uit het water sprong. Niks gezien.

Zouden mijn inspanningen ooit beloond worden? Ja, vandaag precies twee jaar en twintig dagen geleden besloot ik mijn werk even te laten voor wat het was en een strandwandeling te gaan maken. In plaats van eerst een stukje door het binnenland te gaan lopen, ging ik direct naar de zee. Gelukkig, want anders had ik de honderden dolfijnen gemist, die vlak langs de kust zwommen. Daar zat ik dan op het strand, bij ondergaande zon naar dolfijnen te kijken. Traag trokken ze voorbij. Zich totaal niet bewust van die ene dolfijnengek die daar stilletjes zat te genieten.