§ ¶AFSCHEID
Vandaag heb ik rustig aangedaan. Een beetje gewerkt. Daarna koffie gedronken op een terras aan het strand (met een grote tosti met kaas erbij, die ze hier zo lekker onder de boter smeren). Over het koffiedrinken heb ik extra lang gedaan, terwijl ik mij intussen verbaasde over al die mensen die op het strand lagen. Als je werkt vergeet je zelfs hier af en toe dat er ook nog een wereld is die vol vakantieplezier is.
Of waren het geen vakantiegangers en gingen zij net als ik op hun laatste dag gewoon wat leuks doen? Want morgen is het allemaal afgelopen volgens Eric Julien.
Dus dacht ik, ik moet het er vandaag ook maar eens van nemen. Na de koffie op het terras had ik wel trek in een uitgebreide salade. Mijn ouders vonden het gelukkig goed dat ik bij ze kwam lunchen. Toen ik op de heerlijke gerookte zalm kauwde, terwijl ik naar mijn bord keek of mijn volgende hap een gemarineerde olijf of een sardientje zou zijn, bedacht ik dat dit wel een prima laatste lunch was. Onder de palmbomen, aan het zwembad en bij mensen die onvoorwaardelijk van mij houden.
Na de lunch was de helft van mijn laatste dag voorbij, dus moest ik beslissen wat ik met de rest ging doen. Iets wat ik nooit durfde? Geen tijd voor had of het geld niet voor bezat? Noem maar op: een spoedcursus diepzeeduiken, een paard huren en over het strand galopperen, naar een luxe kuuroord gaan en iets ontspannends gaan doen met klei en bronwater enzo ...... ik besloot te rusten. Echt het is zó lekker om een dutje te doen terwijl de rest van de wereld hard aan het werk is om de boel draaiende te houden. En terwijl ik de auto's van de werkenden door de straat hoorde razen viel ik in een heerlijke diepe slaap.
Het wakker worden was moeilijk. Was de laatste dag al begonnen? Oh nee het was pas de middag van mijn 'galgendag'. Ik moest nog de allerlaatste dingen doen waar ik heel veel zin in had. Bank beroven, drie taarten eten... het werd een strandwandeling. Thuisgekomen kwam de moeilijke beslissing: wat zou het laatste avondmaal worden? Dat werd iets gezonds met aubergines, want inmiddels had ik gelezen in mijn horoscoop - toen ik nog even rustig in het zonnetje zat op mijn balkon - dat morgen mijn geluksdag zou worden. Dus als die Mega Tsunami komt dan overleef ik hem toch. En eigenlijk heb ik sowieso nooit geloofd dat hij zou komen ... ik had gewoon zin in een vrije dag.
§ ¶VROEMMM
Een autorit door de bochtige en smalle straten van Funchal op Madeira kunt u maken met Don Amaro en Willisha. Gaat dat niet snel genoeg? Pak dan de motor en scheur met ruim 300 km per uur door de Algarve.Terwijl de twee op Madeira heel stoer zelf in de auto zijn gestapt om de rit te filmen, moet ik u eerlijk bekennen dat ik niet degene ben die op de motor zit. Maar zo achter het computerscherm was het ook best spannend... en veilig.
§ ¶KLEIN-LISSABON
Afgelopen maandag werd de Dag van de Arbeid massaal door de Portugezen in familieband gevierd met picknicks en barbecues . Ook populair en nog traditioneler is het om een pannetje Caracóis met zijn allen te delen. Dagen van tevoren zag ik mijn buren met plastic zakjes in het veld lopen op zoek naar onfortuinlijke huisjesslakken.
Omdat 1 mei op maandag viel was het een lekker lang weekend in Portugal, dus de veelal leegstaande appartementjes in mijn buurt werden nu gevuld met hun eigenaren uit Lissabon en Porto. Het werd een weekend met opengeslagen luiken, muziek, stemmen, het geluid van borden en bestek en gelach van kinderen in een tuin die zich wasten onder de tuinslang om daarna hun wegvluchtende en gillende familie nat te spuiten .
's Avonds op de laatste dag van dat heerlijke lange weekend kreeg de buurt nog een toegift door een feestje aan de overkant met gezang en accordeonmuziek. Muziek die klonk over de straten waar auto's op de meest vreemde plekken stonden geparkeerd en de rijdende exemplaren er stevig op los scheurden. Mijn anders zo rustige wijkje was even Klein-Lissabon.