§ ¶ZONDAGMORGEN

§ ¶SPOTLIGHT

§ ¶DOOD

Tussen het uitgestrekte strand van Salgados en de golfbaan  in ligt een lagune, Lagoa dos Salgados. Het is een van mijn favoriete plekjes. Libellen in allerlei kleuren vliegen er langs het water en een grote variatie aan kleine vogeltjes zit fluitend op de rietstengels. Maar het is vooral de populatie watervogels die dit gebied zo bijzonder maakt.

Exotische eenden en hoentjes, hoogbenige steltlopers, roofvogels en de o zo prachtige flamingo's wonen vast of tijdelijk in dit kleine natuurgebied. 's Ochtends en tegen de avond is het in de zomer bovendien een ware vliegshow van zwaluwen die op muggenjacht gaan.

En dan kom ik afgelopen dinsdagochtend langs voor een wandeling en vind ik honderden dode vissen met strakgespannen vinnen en uitpuilende ogen. Een paar gemeentewerkers zijn al bezig om met een groot schepnet de vissenlijken in een laadbak te werpen.

Het komt vast door de warmte, dat al die vissen het loodje gelegd hebben denk ik nog. Maar als ik het aan één van de gemeentewerkers vraag, wordt er gelachen. 'Wel nee, die zijn niet doodgegaan door de warmte. Ze hebben gif in het water gegooid en hij wijst naar de golfbaan.' Gif? Ik kan het niet geloven.

Ik loop verder langs de borden waar het bijzondere van dit natuurgebied mij wordt uitgelegd. Het vertelt mij ook dat ik geen opvallend gekleurde kleding moet dragen, zachtjes moet praten en niet van de wandelpaden mag afwijken, anders kunnen de vogels schrikken. En in dit gebied wordt gewoon gif gegooid? Het kan toch niet waar zijn ... ...

Op mijn werk vertellen mijn collega's verontwaardigd dat dit ieder jaar gebeurt. 'Oh dat doet de eigenaar van de golfbaan om de muggen te doden. Anders hebben de golfers en andere toeristen in de buurt van de lagune er teveel last van. Er was vorig jaar een reportage over op televisie. Je hebt zeker ook dode eenden gezien?'

Die heb ik gelukkig nog niet gezien en ook geen zwaluwen meer, want de krioelende massa muggenlarven in het water was verdwenen.

Wat ik wel een paar dagen later zag was dit:

Een paar overgebleven vissenlijken.

Vuilniszakken vol met ...

nog meer dode vis.

En gelukkig nog levende flamingo's.

Intussen heeft een collega de vissterfte aangemeld bij Quercus, een organisatie die zich inzet voor natuurbehoud in Portugal. Ik blijf hopen dat het water gewoon te warm was voor de vissen. Als ik al die flamingo's - met hun kopjes onder water op zoek naar voedsel – zie ... ... ... het lijkt mij sterk dat zij geen schade zullen ondervinden van het vergiftigde water.