Rubrieken

Agenda
Algarve in beeld
Nieuws
Portupraat
Tips en Trucs
Vraag en Aanbod

Archief

Januari 2008
December 2007
November 2007
Mei 2007
April 2007
Maart 2007
Februari 2007
Januari 2007
December 2006
November 2006
Oktober 2006
September 2006
Augustus 2006
Juli 2006
Juni 2006
Mei 2006
April 2006
Maart 2006
Februari 2006
Januari 2006
December 2005
November 2005
Oktober 2005
September 2005
Augustus 2005
Juni 2005
Mei 2005
April 2005
Maart 2005

Zoeken

Contact

Vragen, nieuwtjes of tips over de Algarve? Stuur ze naar de redactie.

Met behulp van

Powered by Pivot - 1.40.3: 'Dreadwind'
XML: RSS Feed
XML: Atom Feed

Copyright

tekst & fotografie & design
© 2005 - 2007 Carry Böhmermann
(tenzij anders vermeld)

Links

Festivals
Chocoladefestival Óbidos

Forums
Prikbord
Portugalforum

Foto's
Strawberryworld
Alex Sievers
Tony Purbrook

Shopping
La Redoute
Continente

Startpagina's
Algarvestart
Algarvepagina
Portugal begint hier
Portugalpagina
Portugalverzamelgids

Toeristische info
Algarve Toeristische Gids
Algarvenet
Carvoeiro (en meer)
Algarve-info
Portugal-vakantie.info
Portimão (en meer)
Portugal Virtual
Madeira Tips

Webloggende NL'ers in Portugal
Marcha (Algarve)
Willisha (Madeira)
Don Amaro (Madeira)

Weerbericht
Weeronline

§ GESNAPT

Het is toch niet meer wat het geweest is hoor kerst. Zelfs de kerstman wilde er vandoor gaan. Ik kon hem nog net snappen!

 

 

Ontsnapping kerstman via palmboom

§ KERSTGEVOEL

Ik heb het niet dit jaar. Het kerstgevoel blijft bij mij compleet weg. 'O Denneboom', 'Rudolph the red nosed reindeer' en 'Let it snow' laten me koud. De flikkerende kerstlampen in de tuin van mijn achterbuurvrouw brengen bij mij geen glimlach teweeg en de kerstbomen van ham, ananas en stokvis in de supermarkt vind ik ook niet bijzonder.

Duizenden kerstlichtjes in de straten stralen mij 's avonds tegemoet maar ik straal niet terug. Van het afgeschoten wild en de rauwe biggetjes in de vitrine bij de slager word ik noch treurig, krijg ik noch een feestelijke honger. Zelfs de smaak van een stukje Bolo Rei doet geen jingle bell bij mij rinkelen. Beroemde parfums, luxe dozen chocolade en robuuste drankpakketten schreeuwen om mijn aandacht, maar ik zeg niks terug.

Wel de Portugezen. Karren vol cadeaus staan voor de inpakservice bij Continente. In een land waar de bevolking de aangename dingen van het leven grotendeels moet bekostigen van chronische kredieten, wordt met kerst niet op een dubbeltje gekeken. De Portugezen geven dit jaar volgens een nieuwsbericht in The Portugal News gemiddeld € 389 uit, alleen aan cadeau's. Dit is iets meer dan het minimum maandsalaris! Daarentegen lees ik in de nieuwste editie van Algarve 1,2,3 dat de kindertehuizen in de Algarve bomvol zitten. Reden: steeds meer Portugezen kunnen sinds de komst van de Euro de zorg voor hun kind niet meer betalen.

Kerstfeest ... ach, wat een onzin eigenlijk.

§ WINTERSTRAND

In december sta ik regelmatig voor een gesloten deur, want veel restaurants, snack-bars en pastelarias zijn dicht. De eigenaar en het personeel zijn op vakantie of er wordt verbouwd, geschilderd of schoongemaakt.

De gesloten deuren zijn een nadeel van de wintermaanden, maar de stranden .... ...

 

winterstrand albufeira

... die zijn er bijna alleen voor mij!

§ SATELLIETSORES

'Jouw vader is heel handig hé?', had mijn bovenbuurvrouw alias collega al opgemerkt. Inderdaad metselen, tegelzetten, schilderen, noem maar op en hij kan het. Mijn schilderijen, droogrekjes en lampen alles hing dus in no time op hun plaats. De satellietschotel was iets meer werk.

Nadat mijn vader de zware schotel had gemonteerd aan de buitenmuur in de achtertuin en de kabel door de keuken en kamer helemaal naar de andere kant van het huis had getrokken, had hij gelukkig een klein triomf. Alle zenders werkten direct, want mijn handige pap had de satellietschotel meteen goed gericht met behulp van een kompas.

Totdat ik afgelopen week naar 'Evelien' wilde kijken en ze er niet was. Nou ja ik kon haar wel horen maar niet zien. Net 5 gaf alleen nog geluid en geen beeld, net zoals SBS 6 en Veronica. Dus kwam mijn handige pap dezelfde week nog even langs.

Volgens hem lag het aan de positie van de schotel, volgens mij had het iets met een kabeltje te maken. Eerst ging hij met de schotel aan de slag, maar echt een beter ontvangst dan ik al had kon hij er niet van maken. Daarop gingen we toch maar de snoertjes controleren, die waren ook onschuldig. Vervolgens ging mijn vader met de afstandsbediening en het menu van de decoder aan de slag. Ik ging intussen de was ophangen.

Weer terug in de kamer, was hij nog verwoed op de afstandsbediening aan het drukken, paniekerig bijna. De reden: alle RTL-zenders waren nu ook weg. En mijn vader wist niet meer door welk knopje dat kwam. 

We gingen gezamenlijk verder op zoek naar de grote verdwijnknop of beter gezegd naar de tover-alle-zenders-weer-terug-knop. Maar niks te vinden. Als laatste redmiddel ging mijn vader de schotel nog maar een keer afstellen, subtieler dit keer, de scharnieren van de satellietschotel werden deze keer eerst geolied. Ook dat werkte niet. Dan maar de handleiding van de decoder lezen, maar er stond niks bij troubleshooting wat op mijn probleem leek.

Uiteindelijk gaf mijn handige pap het op, tenminste op mijn nadrukkelijk advies. Ik zou wel een satellietexpert bellen. Teleurgesteld ging hij naar huis, zich nog afvragend op welk knopje hij nou toch gedrukt had.

Ik ging eerst speuren op het internet. En wat vond ik? Mijn decoder is afgeschreven door mijn satellietmaatschappij. Door een nieuw technisch systeem kan ik nu Net 5, SBS 6, Veronica, en de RTL-zenders niet meer ontvangen. En daar blijft het niet bij. Alle Nederlandse zenders gaan voor mij op zwart in januari, zo belooft de satellietmaatschappij.

Ik heb mijn handige en behulpzame vader maar even gauw een sms'je gestuurd: 'Het was jouw schuld niet pap!'

§ SLAGVELD

Iedere keer valt het weer tegen: verhuizen! Deze keer had ik ruim de tijd. Daarom dacht ik dat ik mijn verhuizing zeer grondig kon aanpakken.

Ik zou meteen alle spulletjes die ik niet gebruikte in een grote doos doen voor de rommelmarkt, veiling of het goede doel . En mijn kleding, oh mijn veel te grote verzameling kleding, zou tot de helft gereduceerd en daarna getransformeerd worden tot kant en klare pakketjes die ik zo in de kasten van mijn nieuwe huis kon schuiven.

Ik weet niet precies wat er is gebeurd, behalve dat het vast iets te maken heeft met dat ik geen keuzes kan maken en al helemaal niks kan weggooien, maar vorige week stond ik met het zweet op mijn voorhoofd mijn kleren uit de kasten te rukken en in grote vuilniszakken te stouwen. Pannen en bestek werden gewoon in een doos gegooid samen met de rommelmarktspulletjes. Met succes, want de verhuisdeadline is gehaald! Maar dan ook net.

De stofwolken van het slagveld in mijn oude huis heb ik inmiddels weggepoetst. De spierpijn trekt langzaam weg, mijn hulptroepen komen op adem en ik ben weer online.

En de opruimoorlog ... die gaat hier in mijn nieuwe huis gewoon verder. Winnen zal ik!