• Pontal da Carrapateira Een spectaculair schiereiland waar je van ruim 25 meter hoog een machtig uitzicht hebt. Rotskusten, prachtige stranden, de Atlantische Oceaan en in de verte de vuurtoren van Sagres, hier raak je niet uitgekeken.
• Ook de stoere kaap van Sagres, Ponta de Sagres, doet terecht mee. Een woeste plek in de zee waar de golven tegenaan beuken. Hier voel je de zeevaartgeschiedenis van Portugal. Niet alleen vanwege het natuurgeweld maar  ook kom je in het domein van Hendrik de Zeevaarder die hier de grote ontdekkingsreizen uitdacht.
• Ria Formosa is niet ruig en hoog, maar juist laag met lagunes. En toch heeft het dankzij zijn zandbank Faro behoed voor de tsunami die ontstond na de aardbeving in 1755.  Nu is dit vogelrijke gebied vooral een plek voor natuurliefhebbers.
• Parque Natural do Sudoeste Alentejano e Costa Vicentina… het is een hele mond vol maar het gaat ook om een magnifiek natuurpark. Het loopt van de Burgau in de Algarve door tot aan Porto Covo in Alentejo. Maar liefst honderd kilometer zeekust is onderdeel van dit natuurgebied. Het is de enige plaats in de wereld waar ooievaars hun nesten in de rotskusten bouwen. Verder zijn er otters, arenden en zeldzame planten. En mis ook de homo sapiens op surfboards niet die hier de beste waves kiezen aan een van de vele stranden: van kleine baaien tot aan uitgestrekte witte eindeloze zandstranden.

Deze en de overige 17 mooiste natuurwonderen van Portugal vind je op deze kaart.

De amandel is een typisch Algarve-product. Kijk maar naar de lekkernijen, likeuren en de volle manden met verse amandelen op de markt.  Toch komt de noot oorspronkelijk niet uit deze streek. De bomen zijn ooit van elders met duizenden tegelijk naar de Algarve gebracht. Het waarom is een heel bijzonder verhaal.

Er was eens…  een mooie Noorse prinses, die pas was getrouwd met een knappe rijke Moorse koning. Ze hielden veel van elkaar en woonden in de mooie Algarve (toen Al-Gharb). Ondanks een land vol fluitende vogels en bloeiende bloemen, was de Noorse prinses toch erg verdrietig. Ze kreeg heimwee naar haar vaderland en miste vooral de sneeuw. Haar verdriet deed ook de Moorse koning erg veel pijn. Toen de prinses op een dag weer met betraande ogen uit de kasteelramen over de groene heuvels en de blauwe oceaan tuurde naar een sprankje wit, kon de verliefde koning het niet meer aan. Er moest een oplossing komen!

Ook de koning dacht terug aan zijn vaderland en daarmee aan de witte bloesem van de amandelbomen. Hij kreeg een geweldig idee! Hij liet duizenden amandelbomen naar de Algarve overbrengen, waar ze rondom het kasteel werden geplant. De prinses was inmiddels zo treurig dat ze niet meer naar buiten wilde kijken en de luiken voor altijd gesloten hield. Maar daar op die mooie dag in februari toen alle amandelbomen volop in bloei stonden, commandeerde de koning dat alle luiken van het kasteel weer open moesten. Toen de prinses na aandringen van de koning toch uiteindelijk naar buiten keek, wist ze niet wat ze zag. Overal waren de velden wit, net alsof het pas had gesneeuwd. En de prinses en koning leefden natuurlijk nog lang en gelukkig tussen de amandelbomen.

Een mooie legende, maar waarschijnlijker waren het de Moren die tijdens hun overheersing de amandelbomen naar de Algarve brachten, omdat ze de smaken van hun thuisland misten.  Maar toch wanneer in de winter, zo rond half januari, de bloei van de amandelbomen in het zuiden begint. Om daarna als een witte golf over Portugal naar het noorden te trekken. En je het geluk hebt om in deze tijd een heuvel of veld te vinden vol bloeiende amandelbomen, kijk er dan eens  in alle stilte overheen…  de legende over de Noorse prinses zou zomaar eens waar kunnen zijn.

Want hoewel de Algarve hoogbouw wil vermijden en nieuwe toeristische projecten met beleid wil uitvoeren, dreigt er toch een geliefd natuurgebied te verdwijnen vanwege de geplande uitbreiding van het resort  Herdade dos Salgados.

Het gaat om een lagune bij Salgados, die bij vogelaars bekend staat vanwege de enorme diversiteit aan bijzondere vogels. Onder andere steltlopers, snippen, wilde eenden, ooievaars, lepelaars én flamingo’s hebben daar hun thuis. Verder is het gebied met zijn duinen, uitgestrekte vlaktes en het aangrenzende lange zandstrand een prachtige omgeving voor wandelaars.

De Algarve wil  zich graag presenteren als een dynamische regio waar meer te doen is dan alleen eten, drinken en op het strand liggen. De voorzitter van de Algarve Tourism Board (ERTA), António Pina, benadrukte nog in mei vorig jaar dat de vogels en natuurgebieden belangrijke trekpleisters zijn voor een extra bron van toerisme voor de Algarve: de rustzoekers en natuurliefhebbers.  Voor die groepen is de zuidelijkste regio van Portugal inderdaad een prima vakantieoord. Nog wel… want hoe meer er gebouwd wordt, hoe meer natuur er verdwijnt en hoe meer vogels er vertrekken. Het is dan ook de vraag of een groep tevreden flamingo’s uiteindelijk niet meer geld in de toeristische kas van de Algarve oplevert dan weer een luxe resort erbij.